J.H. van der Meiden: Als banden knellen Over relatieproblemen tussen volwassen kinderen en hun ouders Uitgeverij Groen, Heerenveen, 2003 ISBN 90 5829 244 4   Ouders en kinderen hebben een unieke, door God gegeven band. Deze bijzondere relatie komt echter niet altijd tot zijn recht. Ouders en kinderen kunnen de band die hen bindt daardoor als knellend ervaren. De onderlinge verhouding van ouders en kinderen wijzigt in de loop der jaren ingrijpend. Kinderen moeten Ieren op eigen benen te staan. Ouders moeten hun kinderen bij het volwassen worden loslaten. Als dit proces niet goed verloopt, kan dit leiden tot onbegrip, wrijving, verstoorde verhoudingen en mogelijk grote conflicten. Relaties lopen vast en ouders en kinderen raken in elkaar teleurgesteld. Dit boek wil ouders en volwassen kinderen helpen om op een goede manier met elkaar om te (Ieren) gaan. Gelukkig geeft God in Zijn genade mogelijkheden voor herstel van geschonden relaties. Het contextuele gedachtegoed vormt in dit boek een belangrijke bron.
		Uitvliegen dl 3: Verbonden met het andere nest.  Interview met J.H. van der Meiden. Gezinsgids augustus  2006.
		Contextuele therapie: Ik begreep dat ik dit proces in ons voorgeslacht moest stopzetten.  Interview met J.H. van der Meiden. Eva 2004.
		Friesch Dagblad: Donderdag 24-08-2006: Kiezen voor een weg naar vrijheid, Jaap van der Meiden.
		Friesch Dagblad: Donderdag 17-08-2006: Belast je kind niet met je verleden, Jaap van der Meiden.
		Nederlands Dagblad 21 april 2007: Familiegeschiedenis kan psychische problemen verklaren. Interview met Jaap van der Meiden.
		Ongekend Over eenzaamheid met bijdragen van o.a. J.H. van der Meiden De Vuurbaak Barneveld 2006 ISBN-10: 90 5560 348 1 ISBN-13: 978 90 5560 348 0   Op eenzaamheid rust een zekere taboe. Erkennen dat je eenzaam bent, staat in eens amenleving waarin je geacht wordt zelf verantwoordelijk te zijn voor je netwerk aan contacten ongeveer gelijk aan toegeven dat je hebt gefaald. Traditionele verbanden als familie, buurt en kerk hebben aan betekenis ingeboet. Individuele keuzes zijn belangrijker geworden, ook in het vormgeven van je sociale leven. Wie zich eenzaam voelt, heeft blijkbaar iets niet goed gedaan...   Eenzaamheid kent veel verschillende vormen. Veertien auteurs geven in hun bijdragen het begrip eenzaamheid een gezicht. Eenzaamheid is op te vastten als een onvervuld verlangen naar openhartige omgang met God, de ander en jezelf. Het onder ogen kunnen zien van eenzaamheid is een belangrijke stap op weg naar acceptatie. En juist acceptatie kan helpen om met eenzaamheid om te gaan.   Auteurs: Koos Geerds, Jenny de Jong - Gierveld, Gerrit Glas, Liesbeth Goedbloed, Willem Koning, Jaap van der Meiden, Willem L. Meijer, Bram de Muynck en Marrieke Blok-den Hollander, Henrique Staal, Eep Talstrat, Herman Veenhof, Piet Hein Wilcke en Marcel S. Zwitser.
		Wat je zegt, ben je zelf Identiteit en christelijke organisaties met bijdragen van o.a. J.H. van der Meiden Boekencentrum, Zoetermeer, 2003 De Vuurbaak Barneveld, 2003 ISBN: 90 239 1291 8   Identiteit mag weer. Maar wat is identiteit? Hoe geef je die vorm? Betekenen christelijke organisaties nog of opnieuw iets voor de samenleving? Die zijn relevante vragen in het postpaarse tijdperk, waar weer waardering lijkt te zijn voor de invloed van maatschappelijke organisaties naast de overheid en het individu. In deze bundel staan deze vragen centraal.   In ‘Wat je zegt, ben je zelf’ gaat het onder meer over de vraag waardoor identiteit bepaald wordt, over de betekenis die een christelijke organisatie voor de samenleving zou moeten hebben en wordt een terugblik gegeven op christelijke organisaties in de afgelopen eeuw. Ook gaan de auteurs in op mogelijkheden voor identiteitsbeleid, bijvoorbeeld in personeelsbeleid en in de inrichting van een gebouw. Ze laten daarnaast een aantal praktische voorbeelden zien van de manier waarop zorginstellingen en onderwijsorganisaties met hun eigen identiteit omgaan.   De auteurs zoeken naar nieuwe vormen om identiteit inhoud te geven die passen bij onze sterk veranderde samenleving en willen organisaties een handreiking bieden om een zinvolle invulling te geven aan hun missie, visie en waarden. Deze bundel is een gezamenlijke uitgave van het Gereformeerd Sociaal-Economisch Verband en het Christelijk Studiecentrum ICS.   Aan deze bundel werkten mee: Tom van den Belt, Govert Buijs, Frank Dijkstra, Hans Groen, Jan Hoogland, Peter de Jong, Jan de Leede, Jaap van der Meiden, Jan van der Stoep, Jan Peter van den Toren, Thijs Tromp, Sibilla Verhagen, Jeroen Vermeulen, Mark van Vuuren.
		J.H. van der Meiden: Kleuren in Ouderenzorg; Handboek integratie levensbeschouwing in beleid en werkuitvoering van het verzorgingshuis.   Kok Kampen 2002 ISBN 90 435 0507 3     'Kleuren in Ouderenzorg' geeft managers en beleidsmakers van verzorgingshuizen een praktisch handvat om de aandacht voor levensbeschouwing te integreren in het kwaliteitsbeleid. Uitgangspunt daarbij is dat het verzorgingshuis in het kader van toenemende vraaggestuurde zorg maximaal dient af te stemmen op de leefwereld van de cliënt. Uiteraard dient deze afstemming gepaard te gaan met een bezinning op de missie van het verzorgingshuis zelf, die mede concreet tot uitdrukking dient te komen in aandacht voor scholing en begeleiding van medewerkers. De integratie van de aandacht voor levensbeschouwing in het kwaliteitsbeleid garandeert daarbij een goede borging in de beleidscyclus, alsmede een regelmatige controle op de daadwerkelijke uitvoering van het voorgenomen beleid. In de definiëring van levensbeschouwing (een al dan niet bewust en meer of minder samenhangend geheel van herinneringen en verwachtingen, beelden en opvattingen, waarden, normen en idealen dat een mens zich in de loop van zijn leven eigen maakt en met behulp waarvan hij zijn leven zin en richting geeft, in voortdurende wisselwerking met zijn omgeving) wordt duidelijk dat deze thematiek voor elke instelling, ongeacht haar levensbeschouwelijke identiteit, van belang is. Dit boek is opgezet als handboek: het bevat een groot aantal.. handvatten, richtlijnen en aanwijzingen hoe de soms weerbarstige en. abstracte thematiek levensbeschouwing zo concreet mogelijk kan worden geïntegreerd in het dagelijkse werk van het verzorgingshuis.. Daarbij richt het boek zich achtereenvolgens op de zorgverlening, de organisatie, de medewerker en de leefomgeving. Naast deze concrete handvatten worden enkele relevante thema's besproken. Zo wordt onder andere ingegaan op het eigene van geestelijke verzorging in relatie tot het kwaliteitsbeleid, en wat het samenvallen van de woon- en zorgfunctie van het verzorgingshuis betekent voor de zorgrelatie.
		J.H. van der Meiden: Kleuren in Thuiszorg; Handboek integratie levensbeschouwing in beleid en werkuitvoering van de Thuiszorg. Lizw 1999 ISBN 90 9012 668 6     Iemand die zorg of hulp nodig heeft, vindt het prettig als die hulp gegeven wordt door een zorgverlener met respect voor zijn of haar levensovertuiging. Door tal van fusies in de afgelopen jaren zijn de Thuiszorg instellingen steeds meer levensbeschouwelijk neutraal geworden. Thuiszorg instellingen moeten zich daarom opnieuw bezinnen op de rol en plaats van de levensbeschouwing in de Thuiszorg. Omdat klantgericht werken onder andere betekend: aansluiten bij het leefmilieu en daarmee ook bij de levensbeschouwing van de cliënt. En daarmee is aandacht voor levensbeschouwing een kwaliteitskenmerk geworden. Dit boek bevat een groot aantal handvatten en richtlijnen, aanwijzingen en thematiek levensbeschouwing te integreren in het dagelijks werk van de Thuiszorg. Er wordt aandacht gegeven aan de rol die de verschillende levensbeschouwelijke groepen daarbij kunnen spelen. Deze zouden in samenwerking met de Thuiszorg instellingen vorm kunnen geven aan de hulpverlening. Daarnaast wordt vooral stilgestaan bij de wijze waarop de thematiek daadwerkelijk kan worden geïmplementeerd in beleid en werkuitvoering van de instelling. Bijvoorbeeld: hoe kan levensbeschouwing van betekenis zijn bij het intakegesprek, de hulpverlening , omgangsvormen, promotionele activiteiten en de bevor­dering van de deskundigheid. Er wordt vervolgens een fasering aangereikt aan de hand waarvan de instelling stapsgewijs de thematiek levensbeschouwing in de instelling een plaats kan geven. De beschreven thematiek sluit nauw aan bij de ontwikkelingen in de zorgsector, waar aandacht voor levensbeschouwing hoe langer hoe meer deel gaat uitmaken van de kwaliteitseisen en toetsingscriteria. In het kader van de implementatie van deze thematiek in de instelling vormt dit boek dan ook actueel en onmisbaar hulpmiddel.
		J.H. van der Meiden: Bijzondere Kwaliteit; Een handboek over kwaliteit en identiteit van het verzorgingshuis. Focaris / Buijten & Schipperheijn 2003 ISBN 90 5881 112 3     Identiteitsgebonden zorginstellingen in Nederland staan onder druk. Om te overleven moeten ze steeds vaker samengaan met algemene instellingen. Er is dus alle aanleiding tot herbezinning op de vraag hoe identiteitsgebonden zorg ook in deze tijd gegarandeerd kan worden. Tegelijkertijd is er een toenemende aandacht voor kwaliteitsbeleid waarbij instellingen worden aangemoedigd of zelfs verplicht te beantwoorden aan uniforme kwaliteitseisen en landelijke regelgeving. Deze ontwikkelingen kunnen opgevat worden als bedreiging voor identiteitsgebonden instellingen. De schrijver van dit boek ziet ze echter als een uitdaging. Juist nu hebben identiteitsgebonden zorginstellingen de gelegenheid zich te profileren door hun bijzondere kwaliteit. De zorg die ze bieden moet beantwoorden aan de hoge kwaliteitseisen die binnen de sector gelden, maar mag ook beantwoorden aan de roeping en de plicht om God en onze naaste lief te hebben en te dienen. Deze uitgave richt zich primair op verzorgingshuizen die vanuit het protestants-christelijke of reformatorische gedachtegoed willen werken. Maar omdat de inhoudelijke invulling aan de instelling zelf wordt overgelaten, is deze methodische handreiking ook buiten deze kring goed bruikbaar.
		Jaap van der Meiden: Nadenken over familierelaties verrijkt pastoraat. Artikel de wegwijzer, Nr 4, december 2008. Iedereen is geboren te midden van een familie. Zo'n familie geeft je een plek in de wereld, je hoort ergens bij. Vooral mensen die bijvoorbeeld vanwege adoptie hun familie niet kennen, weten hoe ontheemd dat voelt. Het contextuele denken, ontwikkeld door de Hongaars-Amerikaans psychiater Ivan Boszormenyi-Nagy, handelt met name over deze relaties en de moeilijkheden die zich binnen die relaties kunnen voordoen. Dit artikel staat stil bij het belang van deze contextuele benadering voor het pastoraat.